woensdag 14 oktober 2015

Wat we soms vergeten ...

Vorige week schreef ik al over geuren en de daarbij behorende herinneringen. Maar ook met de natuur en met mijn omgeving heb ik ontzettend veel mooie herinneringen. Deze herinneringen vergeten we soms wel eens, maar ook het genieten van de natuur om ons heen. 

We vergeten soms hoe  mooi onze natuur om ons heen is. 
Hoe mooi de bloemen in onze tuin zijn en hoe heerlijk de vogeltjes soms kunnen fluiten. 
Vorige week schreef ik al over geuren die bij mij herinneringen naar boven brengen, waar ik erg gelukkig van kan worden. 

Ik denk dat we deze herinneringen soms vergeten zowel met de natuur als onze omgeving. 
Een tijdje terug waren mijn vriend en ik aan het touren in de omgeving van Groningen. 
We kwamen langs een dorpje waar mijn gezin(dus ik ook) en mijn opa & oma vroeger gewoond hebben. 
We reden er langs en ik vertelde mijn vriend wat mooie herinneringen die ik daaraan had. 
Deze herinnering komen eigenlijk niet vaak meer bij mij naar boven. Wel als ik terug denk aan de tijd die ik heb gehad met mijn opa & oma en als we er toevallig eens langs rijden. 

Toen we weer terug naar Groningen wilde rijden, begon ik over een weg waar een brug was. Vroeger als we daar overheen reden kregen we altijd een kriebel in onze buik. 
We reden die route, maar we kwamen het bruggetje niet tegen. Dit was best teleurstellend, heb ik het dan verkeerd ingebeeld? Bestaat het bruggetje dan toch niet? 
Dit is ook zo'n moment die voor mij als kind een hele belevenis was en wat een hele sterke herinnering bij mij is geworden. 

Ook als ik in een bos loop en wandel, vergeet ik te genieten van alle prachtige bomen om ons heen. 
Hoe de wind er zo mooi doorheen waait en hoe de vogels heerlijk aan het fluiten zijn. 
Zo nu en dan kijk ik dan even op en geniet ik van alles wat daarboven is. De bomen die ontzettend mooi waaien en de vogeltjes die af en aan vliegen. Ook om je ogen eens dicht te doen vind ik ontzettend fijn. 

Ik woon op dit moment in de stad Groningen. Als ik hier mijn ogen dicht zou doen, hoor ik niet de mooie natuur om mijn heen. Ik hoor vliegtuig, helikopters, hulpdiensten, kerkklokken, muziek van de buren en nog veel meer natuurloze geluiden. 
Ook hoef ik hier waar ik woon geen schattig musje of roodborstje te verwachten, die zijn hier gewoon weg niet. Ik sliep een tijdje terug een nachtje bij mijn moeder, zij woont in een dorp. 
Ik werd 's ochtends wakker en ik hoorde heerlijk een duif  koeren, dat was lang geleden dat ik door zo'n geluid wakker was geworden. Heerlijk. Van deze momenten vergeten we soms wel eens te genieten en bij stil te staan. 




Misschien moet je dit ook eens een momentje doen. Ook al is het maar een minuut, doe eens je ogen dicht in een bos en luister eens naar al het moois wat je om je heen hoort. En vaak vergeet.

X. Danielleeee
                                   


                  
                                                                  
Follow on BloglovinInstagramtwitterbutton.nl
                                                         

3 opmerkingen:

  1. Hihi wat toevallig dit artikel. Zaterdag was ik in het bos en het was ZO rustig. Dat terwijl ik het niet had verwacht want het was mooi weer en de meeste mensen zijn vrij. Ik was met mijn vriend en we vonden een paadje dat naar de wilde paarden zou gaan, dat paadje namen we. Daar hebben we een uur gezeten, op een boomstam .. Soms praatte we niet eens, het was heerlijk <3

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heerlijk. Ik kan ook zo genieten van de geur van het bos, de geluiden. Echt een ontspannend gevoel.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Eigenlijk roep ik bijna elke dag hoe mooi de bomen er nu bij staan. Het is belangrijk dat soort kleine mooie gelukjes te zien :)

    BeantwoordenVerwijderen