dinsdag 5 september 2017

Persoonlijk: Eerste werkdag van het nieuwe schooljaar

dutch words
Photo credit: marie-ll via Foter.com / CC BY-NC-SA
De eerste werkdag van het nieuwe schooljaar gaat weer beginnen. Afgelopen jaar ben ik begonnen met werken als invaller en heb een mooi schooljaar gehad, waarin ik enorm veel ervaring heb opgedaan. Voor dit schooljaar was er nog geen vaste plek voor mij, maar wel een plek als vaste invaller. Toch begint de dag dan weer met het wachten op het desbetreffende telefoontje ..




6:00
Het is echt zover de wekker gaat. Het is tijd om me klaar te maken en weer fris en fruitig te beginnen. Toch druk ik nog even op sluimeren om me nog maar een keer om te draaien.

6:05
Daar gaat dat verrekte ding weer. Oké, het is nu dan echt tijd om eruit te gaan. Met veel pijn en moeite doe ik dat ook en zie meteen dat het nog behoorlijk duister is.
Als eerst maar even een bezoekje aan het toilet brengen.

6:07
Ik had mijn kleding de avond van te voren al klaargelegd, dus dat was aangekleden en op naar mijn make-up kast. Daar trek ik alle lades weer open en plamuur mezelf er weer goed onder. Geen ooglook vandaag, gewoon mascara en verder geen poespas.
We doen een lekker geurtje op en we spuiten de bus deodorant leeg onder de oksels. Want je weet nooit wat voor klas je vandaag treft, wordt het zweten of juist heel relaxed.

6:21
Ik pak mijn tas met spullen die ik ook al klaar had gezet van mijn werkkamer en loop naar beneden. Daar staat onze kat al miauwend voor de deur. 'Ik wil eten!' en dat wil ik ook. Ik geef mijn kat eerst even wat te eten en pak dan mijn lunch alvast en stop die in mijn tas. Zodat ik die niet meer kan vergeten. Dan wordt het tijd voor mijn eigen ontbijtje. Lekker een bakje met kwark en mijn vitaminepil maar weer, want de R zit weer in de maand.

6:30
Ik plof op de bank met mijn bakje kwark en zet de tv aan. Ik kijk maar weer eens het nieuws. Dat is enorm lang geleden dat ik dat in de ochtend gekeken heb. Ik kruip lekker onder mijn kleedje, want warm is het nog niet echt.

6:45
Zodra de eerste herhaling van het nieuwe alweer begint spring ik maar weer van de bank af. Ik ga even buiten kijken, we hebben namelijk konijnen en daarvan was er één ziek. Gisteren zag het er al erg slecht uit, ik wist diep van binnen wel dat het niet goed zou af lopen en dat bleek ook toen ik kwam kijken. Het jonge konijntje lag dood in het hok. Ik liep maar gauw weer naar binnen en gelijk door naar boven. Mijn vriend lag nog te slapen. Met lichtelijke tranen in mijn ogen vertelde ik dat het jonge konijntje dood was en vroeg hem om het er straks uit te halen.
Tijd om mijn tanden te poetsen en nog even mijn etui te pakken die ik was vergeten.

6:55
Ik plof maar weer eens op de bank en kijk de vlog van Willemijn van 2WMN. Altijd zo leuk om hun vlogs te kijken, ik word er altijd heel blij van.

7:10
Mijn vriend komt naar beneden en vraagt mij 'Nog steeds niets gehoord?', ik antwoord gelijk 'Nee, helaas'. Ik had al wel voorspelt dat ik vandaag niet gebeld zou worden, maar toch.

7:30 
Ik ga toch weer verder met de herhaling van het nieuws. Ik zap wat heen en weer tussen RTL4 en NPO1, alleen vertellen ze beide hetzelfde.

7:50
Mijn vriend gaat naar zijn werk en ik? Ik heb nog steeds niets gehoord. Ik vertel al aan mijn vriend dat het vanaf nu een kleine kans is dat ik gebeld wordt. Als het goed is zijn ze nu al anderhalf uur aan het werk om invallers aan het werk te krijgen indien dit nodig is. Vaak houden de meeste leerkrachten het de eerste werkdag nog wel uit en het begint het aftakelen daarna.

8:00
Ik ga nu toch maar een kopje thee zetten, want ik verwacht op dit moment niet veel meer. Ik ga nog maar even naar het toilet en bedenk dan om toch maar thuis te gaan werken. Werken aan mijn blog dan welteverstaan.

8:20
Ja en daar zit je dan dit artikel te typen. Helaas weer een dagje zonder werk. Slecht geslapen en wachten in spanning voor niets. En morgen begint het allemaal weer opnieuw.

Mijn geluk is dat ik een vast contract heb als vaste invaller. Maar als je dit niet hebt en je hebt wel een eigen woning en moet je zelf kunnen onderhouden, lijkt me dit enorm frustrerend. Ik moest dit gewoon even met jullie delen en op deze manier mijn gevoel uiten. Want er wordt zo hard geschreeuwd dat er zoveel banen zijn in het onderwijs en zoveel tekorten. Maar waarom zit ik hier dan thuis? Ik heb niet de PA gestudeerd om invaller te worden en dagelijks maar weer in afwachting te zitten waar je terecht komt. Ik benieuwd wat de dag van morgen mij zal brengen.

Veel liefs, Daniëlle